Kwantowy wiek. 100 lat z mechaniką kwantową
Kwantowy wiek. 100 lat z mechaniką kwantową.

Link do formularza rejestracyjnego
W tym miejscu wkrótce zamieścimy PLAN OBRAD oraz KSIĄŻKĘ ABSTRAKTÓW
Szanowni Państwo,
od wieków ludzie podziwiali piękno Natury – kolory nieba, zieleń roślin, barwy szlachetnych kamieni. Poznawali przemiany substancji – wytapiali żelazo, miedź, znali złoto i srebro. Alchemicy poszukiwali w tych przemianach ukrytych mistycznych związków z astrologią i magią. Pierwsi chemicy odkrywali stałość właściwości pierwiastków, prawa rządzące ich łączeniem się w substancje złożone. Fizycy badali zagadki struktury materii, aż stanęli przed wyzwaniem zrozumienia mikroświata – atomów i cząstek elementarnych. Wszyscy – od starożytnych filozofów przez alchemików po naukowców XIX wieku – chcieli poznać prawa rządzące podstawami świata.
Sto lat temu spełniło się marzenie wielu z nich. Mechanika kwantowa – precyzyjna i niezwykła teoria mikroświata – stała się podstawą współczesnej fizyki i chemii. Po pionierskich pracach Wernera Heisenberga, Maxa Borna, Pascuala Jordana i Erwina Schrödingera zaczął się kwantowy wiek. Wiek niezwykłych doświadczeń, z którymi musiała się zmierzyć nowa teoria, ale też wiek przewidywań teoretycznych i ich eksperymentalnych potwierdzeń. Paul Dirac w swojej próbie połączenia mechaniki kwantowej i szczególnej teorii względności otrzymał niewytłumaczalne ujemne stany energii dla elektronu (1928), co znalazło zaskakujące potwierdzenie w postaci odkrycia pozytonu (1932). Maria Goeppert Mayer w swej pracy doktorskiej rozważała zjawiska absorpcji dwufotonowej (1931), co zostało potwierdzone dopiero w silnych polach elektrycznych wiązek laserowych (1961). Włodzimierz Kołos i Lutosław Wolniewicz przeprowadzili dokładne obliczenia powierzchni energii potencjalnej dla cząsteczki wodoru (1960) niezgodne z danymi doświadczalnymi – w ciągu kilku lat ulepszone doświadczenia Gerharda Herzberga przyznały im rację. To wszystko – i wiele innych przykładów – było możliwe dzięki niezwykłej precyzji i zdolnościom przewidywania mechaniki kwantowej...
Zapraszamy Państwa w podróż w głąb krainy zastosowań mechaniki kwantowej do zrozumienia zjawisk otaczającego nas świata. Przedyskutujmy wspólnie, jak na przestrzeni dekad w oparciu o mechanikę kwantową dokonywały się nowe odkrycia, tworzono nowe teorie, aż wreszcie, jak eksperymenty in silico stały się faktem za sprawą komputerów/superkomputerów opartych na technologii krzemowej, a obecnie komputerów kwantowych. Teoria kwantowa zmieniła postrzeganie świata i będzie nam ona nadal towarzyszyć w różnych aspektach życia, gdyż nauka nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. Przełom technologiczny oparty o prawa mechaniki kwantowej dokonuje się na naszych oczach i my możemy powiedzieć, że w 100 lat później jesteśmy świadkami, jak teoria staje się rzeczywistością. Nasi zaproszeni Goście opowiedzą Państwu i nam o takich zagadnieniach jak:
- kierunki rozwoju dokładnych metod chemii kwantowej (jawna korelacja, metody sprzężonych klasterów…)
- analiza gęstości elektronowej i jej pochodnych (np. funkcja lokalizacji elektronów) zastosowana do opisu przemian chemicznych
- niekowalencyjne połączenia międzycząsteczkowe w świetle kwantowochemicznych metod podziału energii oddziaływania
- granice stosowalności metod chemii kwantowej i przejście do schematów klasycznych (struktura makromolekuł).
Konferencja współorganizowana jest przez Komisję Chemii Teoretycznej i Obliczeniowej przy Oddziale Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu oraz przez Wydział Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego. Konferencja jest objęta patronatem przez Dziekana Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego, Dziekana Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej oraz przez Oddział Wrocławski Polskiego Towarzystwa Chemicznego.
Konferencję otworzą: Przewodniczący Oddziału Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu, prof. dr hab. Piotr Biler; Dziekan Wydziału Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego, dr hab. Marcin Sobczyk, prof. UWr; Dziekan Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej, dr hab. inż. Piotr Rutkowski, prof. PWr. Nasze zaproszenie do wygłoszenia wykładów przyjęli (lista w kolejności alfabetycznej):
- prof. dr hab. Marcin Hoffmann (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)
- dr hab. Mirosław Jabłoński, prof. UMK (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu)
- dr Anna Jezuita (Uniwersytet im. Jana Długosza w Częstochowie)
- dr hab. Adam Kubas, prof. IChF (Instytut Chemii Fizycznej PAN, Warszawa)
- dr Katarzyna Kulczycka-Mierzejewska (ICM, Uniwersytet Warszawski)
- prof. dr hab. Józef Adam Liwo (Uniwersytet Gdański)
- dr hab. Mariusz Mitoraj, prof. UJ (Uniwersytet Jagielloński)
- prof. Piotr Piecuch (Michigan State University)
- prof. dr hab. Marcin Stępień (Uniwersytet Wrocławski)
Serdecznie zapraszamy!
z wyrazami szacunku,
Komitet Naukowo-Organizacyjny:
dr hab. Aneta Jezierska, prof. UWr
prof. dr hab. Robert Wieczorek
dr hab. inż. Robert Góra, prof. PWr
dr hab. Jarosław J. Panek, prof. UWr
Komitet Naukowo-Organizacyjny:
dr hab. Aneta Jezierska, prof. UWr
prof. dr hab. Robert Wieczorek
dr hab. inż. Robert Góra, prof. PWr
dr hab. Jarosław J. Panek, prof. UWr
Informujemy, że podane przy rejestracji dane osobowe będą przetwarzane przez Organizatorów tylko na potrzeby konferencji zatytułowanej: „Wrocławskie Dni Modelowania Molekularnego” zgodnie z Zarządzeniem Nr 192/2025 Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego z dnia 30 września 2025 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu udziału w wydarzeniach organizowanych przez Uniwersytet Wrocławski.
